Kerstfeestje bij Linda

Speciaal voor de kerst had Linda (mijn begeleidster) een 'potluck party' bij zich thuis georganiseerd. Potluck betekent: ik stel mijn huis beschikbaar voor een feestje maar je moet je eigen vreten meebrengen. (Eigenlijk heb ik hier nog nooit meegemaakt dat iemand een feestje geeft en dat je zelf niets hoeft mee te nemen, behalve bij de Nederlanders en Duitsers onder ons).

Anyway, het was wel heel gezellie en ook leuk om Linda's huis van binnen te zien; ze heeft nl. een heel oude boerderij gekocht en die van binnen laten opknappen, maar wel met behoud van de originele sfeer van het huis. Die is overigens niet te zien op de foto's ;).

Hier wat collega's van mij v.l.n.r.: Emma (zwart truitje); Linda, Bob Woods (2e begeleider, in geruit hemd); en Sue, de occupational therapist die de therapie uitvoert voor het project waaraan ik ook meewerk.

Hier vlnr Julia (research assistant); Catherine (Linda's andere PhD student) en Mathero (ook RA), die uit Malawi komt en hier in Bangor (of all places) een Masters degree doet voor een jaar.

De vreettafel... Wij (OK: Martijn) hadden risotto gemaakt, die heeeeeel erg lekker was! Er was trouwens nog iets dat gruwelijk lekker was en dat ik nog nooit had gegeten: sweet potatoes. Die had Sue in parten gesneden en in de oven gedaan met olijfolie oid, en het is echt heerlijk. Het smaakt naar pompoen, en ik dacht ook eerst dat dat het was, ik vroeg me al wel af hoe die schil er dan op kwam... Oja en let op de chips (die wél op de foto staan): die maken deel uit van elke maaltijd en elke gelegenheid.

Dit zijn Joan (de vrouw van Bob), Karen (occupational therapist bij de memory clinic waar ik ook veel mee te maken heb) en Caroline, die projectcoordinator is voor ons project. Met Caroline en Sue deel ik mijn kantoor.

Dit zijn John en Martijn. John is de man van Caroline. Voor de scherpzinnigen onder ons: met John en Caroline hadden we ook dat razorclamfishing gedaan.