Eindelijk is het dan zover... de proefschriften zijn af! Dinsdag 30 september was het zover - er is hier echt een deadline, en dat is maar goed ook want je kan er wel eeuwig aan blijven doorwerken. Het was nog een hele stresstoestand, vooral voor Martijn, met erg weinig slaap en veel kleine en grote frustraties. Het leek wel hoe dichter bij het einde we kwamen, hoe onbereikbaarder het leek. Ik moest bv. nog op het laatst een conclusie en een samenvatting schrijven, en dan denk je, na 200 pagina's moet dat toch niet zo'n probleem zijn, nou ik kon er echt niks meer uitpersen gewoon! Maargoed, het is af gekomen. Dinsdagavond zijn we wat gaan drinken met wat vrienden en collega's (tot 22.00, daarna stortten we allebei volledig in!).
Donderdag kwamen mijn moeder en Femke hier en zijn we met zn vieren naar Chester geweest, heel gezellig. Toen begon het pas een beetje te dagen dat we er nu niet meer aan hoeven te werken. Naarmate dit besef toenam, nam bij mij ook de moeheid toe, het lijkt wel alsof alle opgespaarde moeheid er nu opeens uitkomt! Maar daar is nu eigenlijk ook geen tijd voor, want het hele huis moet gereorganiseerd voor de baby. De logeerkamer wordt nl. zijn kamer en daar hebben wij in de loop der jaren heel wat troep weten te verzamelen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten