Misschien was het vandaag wel de koudste dag van het jaar tot nu toe. Overdag was het gewoon -5 graden! Wij dachten dat het leuk was om met Joakim in de sneeuw te spelen (speciaal vrijdag snowboots gekocht), een sneeuwpop maken enzo, nou mooi niet. Binnen dacht ik al, wat doet hij toch vreemd. Hij liep heel zenuwachtig rond in zijn jas, wilde niet naar buiten "Mama handje? Mama tillen?" En toen ik hem een hand gaf en we naar buiten gingen (waar dus sneeuw lag) begon hij echt keihard te huilen en klampte zich aan ons vast..! Hij wilde maar al te graag in de rugzak, veilig boven de grond.
Hier zegt hij heel hard 'cheeeeeeese!'
De sneeuw zorgde voor sprookjesachtige taferelen.
Op een stuk waar gestrooid was, wilde J. graag zelf lopen. Hij was helemaal in zijn schik met zijn nieuwe wantjes en muts. Heel af en toe waagde hij zich aan een klein stukje sneeuw langs de weg, maar liever niet...
Uitzicht op ons dorp en het Snowdonia National Park daarachter.
Misschien was het vandaag wel de koudste dag van het jaar tot nu toe. Overdag was het gewoon -5 graden! Wij dachten dat het leuk was om met Joakim in de sneeuw te spelen (speciaal vrijdag snowboots gekocht), een sneeuwpop maken enzo, nou mooi niet. Binnen dacht ik al, wat doet hij toch vreemd. Hij liep heel zenuwachtig rond in zijn jas, wilde niet naar buiten "Mama handje? Mama tillen?" En toen ik hem een hand gaf en we naar buiten gingen (waar dus sneeuw lag) begon hij echt keihard te huilen en klampte zich aan ons vast..! Hij wilde maar al te graag in de rugzak, veilig boven de grond.
Hier zegt hij heel hard 'cheeeeeeese!'
De sneeuw zorgde voor sprookjesachtige taferelen.
Op een stuk waar gestrooid was, wilde J. graag zelf lopen. Hij was helemaal in zijn schik met zijn nieuwe wantjes en muts. Heel af en toe waagde hij zich aan een klein stukje sneeuw langs de weg, maar liever niet...
Uitzicht op ons dorp en het Snowdonia National Park daarachter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten