Wandeling bij Cwm Bychan

Gisteren hebben we voor de verandering weer eens in de bergen gewandeld, in de buurt van Beddgelert. Dit toeristische plaatsje ligt midden in Snowdonia en dankt zijn populariteit vooral aan de legende over de trouwe heldenhond Gelert, die hier begraven zou liggen (Beddgelert betekent 'graf van Gelert'). De legende hebben we elders op deze blog al eens uitgebreid uit de doeken gedaan; het komt erop neer dat Gelert de baby van zijn baas prins Llewelyn redt uit de klauwen van een wolf, maar L. ziet zijn zoontje niet direct en denkt dat G., die een bebloede bek heeft, de baby heeft opgegeten. Daarom doodt hij hem, om even later de levende baby en een dode wolf te ontdekken. Heel zielig voor G. dus, die totaal onterecht dood is. Daarom zou L. op een mooie plek (dit dorp dus) een graf voor zijn hond hebben opgericht.

Kortom, hier hebben wij dus gewandeld. In een winkeltje werd ons voor vertrek aangeraden de wandeling (die we uit een boekje hadden) toch vooral de andere kant op te maken dan in het boekje stond, omdat je dan langer mooier uitzicht had. Een goede tip!

Vlak buiten Beddgelert ligt een oude kopermijn. Dit is het 'hoofdgebouw'; de eigenlijke mijn is in de berg erachter, en loopt helemaal door tot aan de achterkant van de berg, waar we later naar beneden liepen.

Maar eerst moesten we natuurlijk omhoog...

Llyn Dinas.
Het weer was heel wisselvallig, maar wij liepen gelukkig steeds in de zon of lichte bewolking, terwijl om ons heen de bergtoppen gehuld waren in een dondergrijze mist van regenwolken.



Aan de andere kant van de berg lag deze prachtige pas / kloof: Cwm Bychan. De hele weg naar beneden konden we genieten van prachtig uitzicht; we konden zelfs de zee in de verte zien (klik op de foto voor een vergroting, dan zie je pas hoe mooi het is).

Beneden aangekomen volgden we een rotsachtig paadje door de pas van Aberglaslyn, langs de rivier de Glaslyn. Ik heb net geleerd dat A. dit een van de meest gefotografeerde plekken in Snowdonia is en B. dat vroeger hier de rivier in de zee uitkwam (de zee kwam dus tot hier!) maar in de 19e eeuw heeft iemand een dijk gebouwd waardoor de zee 8 km naar het westen werd teruggedrongen, tot Portmadog.